هنرمند

هفته نامه فرهنگی-هنری/سینما، سیما، تئاتر، موسیقی، تجسمی، رادیو، شعر و داستان، ترانه

 
هنرمند 105 منتشر شد
نویسنده : سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ فروردین ۱۳٩٠
 

هنرمند 105 منتشر شد

 

 

سینما

شهید عباس بابایی
پرواز در عید قربان


امپرسیونیست ها و پیشروها (آوانگاردها)
تاریخ سینمای هنری8/ فرانسه

 

تئاتر

دلیلی برای زنده ماندن
یادداشتی درباره نمایشنامه ”مفیستو برای همیشه”

پناه بر خاطرات
نگاهی به نمایش ”ابر‌های پشت حنجره” نوشته و کارگردانی ”رضا گوران”

من یک کارگردان اجتماعی‌ام
گفت‌وگو با ”رضا گوران” نویسنده و کارگردان نمایش ”ابرهای پشت حنجره”



ادبیات
مامان عزیزم...
از بودلر تا  سنت اگزوپری/  نامه هایی از نویسندگان مشهور به مادرشان

این کاریکلماتورها به طور سمبلیک مکنونات قلبی ما را بیان
می کنند
کاریکلماتور/ درباره زندگی شاپور

کارنامه قبولی کلاس چهارم...
رضا کرم رضایی و خاطراتش (7)

نویسنده هذیانهای زندگی
لویی فردیناند سلین

کافه کتاب
پیشنهاد کتاب


موسیقی

میم مثل موسیقی مثل پرواز
گفتگو با "میثم معافی" / از کنسرواتوار تهران تا آلبوم "حق با توئه"/ به پاس  فعالیت های او در اجرا و آموزش موسیقی

 

تجسمی

برای روح درگذرای تاریخ
از گرد آوری هنری تا بیان هنر معاصر


برای فهمیدن
درباره موزه و موزه داری


 

 


سرمقـــــــــــــــــــــاله

صحنه پیوسته به جاست...

عادت کردن به آمد و رفت همسفران هم قطار، شاید از جنس عادت به آمد و گشت این سالها و روز و شبی است که از ما و بر ما چون برقی می گذرد و تلنگری باید که تن به رخوت این غفلت نیالاییم.
از میان ما، از هنرمندان فقید کم نبودند بزرگانی و زنده نامانی که در این سیصد و شصد و چند روز خورشیدی گذشته، چشم از این دنیا فرو بستند.
از اهالی سینما و تلویزیون تا تئاتر و ادبیات و تجسمی، از رضا کرم‌ رضایی عزیز، محمود بنفشه‌خواه، کیومرث ملک مطیعی و حمیده خیرآبادی تا همین چند روز پیش که خبر در گذشت مرحوم مهری ودادیان را می دادند؛ مراسم تشییع مهری ودادیان ـ بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ۱۲ اسفند ماه از مقابل خانه سینما برگزار می‌شود...
از جسارت های توده مان در بزرگداشت شبیه به پرستش از ایشان به وقت ممات و غفلت ندیدن و فراموشی ایشان در حیاتشان که بگذریم، کم کاری و بی مسئولیتی نهادهای مختلف دولتی و غیر تا برخی صنوف و انجمنهای مربوطه، در توجه و سرو سامان دادن به وضع و حال این اهالی همچنان نا بخشودنیست. از ما، ایشان که رفتند شاد باشند و آنها که هستند سالم و سر حال، ان شاءا...
هر چند هر ساله جشن فجر بهار هنر ایران گرفتار گیر و دار شلوغی آخر سال اسفند و سرمای دی و بهمن این سالها ست. اما بهر حال امسال نیز جشنواره های مختلف فجر سینما و تئاتر و موسیقی  و یا تجسمی با همه مسائل و حاشیه ها به خیر و خوشی تمام شد. جشنواره بیست و نهم سینما امسال اما با تغییراتی در شیوه و کم و کیف اجرا قابل توجه بود، امسال توجه به جایگاه اهالی رسانه در برگزاری جشنواره و انتخاب سالن میلاد برای اهالی رسانه و تلاش برگزار کنندگان برای پذیرایی مناسب از ایشان با همه کاستی های جاری یا مشکلات فنی نمایش قابل تقدیر بود.
از جمله اتفاقات این فجر همراهی مدام و شبانه روزی برنامه هفت در گرما بخشیدن به تنور داغ شبها و روز های سرد نمایش فیلمها و موفقیت قابل قبولش در این مهم بود.
هر چند حاشیه سازیها و حاشیه های این برنامه، گاهی به حاشیه های خود جشنواره تنه می زد، اما این می تواند تجربه مفیدی باشد برای سالهای بعدی. در این میان اداره ریش سفیدی برنامه توسط  جیرانی در لابلای بگونگو های سینمایی و سوء تفاهمات متداول و البته نقدهای بی رحمانه و تند و تیز مسعود خان شیردل خود گاهی دیدنی تر از برخی فیلمها بود.
اما تئاتر و اهالی آن از هنرمندان مهجورش گرفته تا مسئولان محترمش که کم و بیش از دوستانمان نیز هستند امسال را با آبرومندی گذراندند و همچنان روسفیدمان کردند. هر چند مشکلات قدیم تئاتر کشور دست و پا گیر هنر و هنرمند پیر و جوان تئاتر مان است و انتظار است که در سال آتی با عنایت دوستان مسئول، مشکلات کمی و کیفی ایشان کمتر و کمتر باشد.
 هنرمند در طول سالی که گذشت در حد بضاعت خود با تمام توان تلاش داشت که عزیزانش در رشته های مختلف هنر ایران زمین را همراهی و یاری کند، اختصاص بخش قابل توجهی از هجم مطالب و صفحات به نقد و گفتگو با کارگردانان و بازیگران نمایش های مختلفی که در طول سال روی صحنه می رفتند و پوشش رسانه ایی ایشان  با کمک و یاری همکاران رسانه ایی فعال در حوزه تئاتر، خاصه دوستانمان در اداره کل هنرهای نمایشی و پایگاه اطلاع رسانی ایران تئاتر که تلاش قابل تقدیری در این زمینه دارند، بخشی از توجه هنرمند به حوزه تئاتر در کشور بود.
هر چند سینما و تلوزیون به مدد و با وجود رسانه های مختلف و متنوع و البته خصوصیتها و جذابیتهای خاص خودش، به قدر کفایت پوشش خبری لازم را همواره داشته و دارند، اما هنرمند از ابتدا تلاش داشت که با پرداختن عمیقتر در نقدها و بررسی محتوی فیلمهای مختلف داخلی و خارجی و درج مقالات تخصصی متفاوت تر و موثرتر از شیوه های متدوال و مناسبتی در صفحات و مجلات سینمایی موجود، اقدام کند.
تلاش ما رشد و توسعه کار در جهت انجام وظیفه شایسته و متناسب رسانه در ساحت هنر ایران زمین است، که انشا ا... در سال آینده به مدد الهی و لطف مسئولان و دوستان، بتوانیم در شکل و قالبی جدید و بهتر در خدمت این اهالی شریف باشیم.
امیدواریم درطی این طریق همچنان یاریمان کنید.
زندگی صحنه زیبای هنرمندی ماست/ هرکسی نغمه خود خواند و ازصحنه رود/ صحنه پیوسته بجاست/ خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...
" پیشاپیش سال نو  مبارک باد"


 
comment نظرات ()
 
 
هنرمند ١٠٢ منتشر شد
نویسنده : سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ساعت ٢:٤٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ بهمن ۱۳۸٩
 

هنرمند ١٠٢ منتشر شد

 

 

شهید مجید شهریاری/7
دانشمند  شهید


سینما
برف هایی که آب نمی شوند!/10
درباره بهترین سکانس های زمستانی سینما / به بهانه برفهایی که نمی بارد؛

مک سِنِت و کمدی اسلپ ستیک/14
تاریخ سینمای هنری 5


تئاتر
جاده‌ای بی‌انتها/20
نگاهی به نمایش ”اتوبان” نوشته ”حمیدرضا آذرنگ” و ”آشا محرابی” و کارگردانی ”آشا محرابی”

زندگی به مثابه اتوبان/22
گفتگو با آشا محرابی نویسنده وکارگردان نمایش اتوبان

من، تئاتر و اتوبان/24
در گفتگوی اختصاصی هنرمند با مهران رنجبر بازیگر نمایش اتوبان:

خودکشی با طعم مکبث/26
نگاهی به نمایش ”باغ مرگ” نوشته ”آتیلا پسیانی” و کارگردانی ”سیامک احصایی”

کارگردانی برای من از تصویرسازی آغاز می‌شود/29
گفت‌وگو با ”سیامک احصایی” نویسنده و کارگردان نمایش ”باغ مرگ”

فضای پیچیده/32
نگاهی به نمایش ”در خواب به سراغم آمد...” نوشته ”مشهود محسنیان” و کار ”ندا هنگامی”

تصویر ”رومئو و ژولیت” در ذهن جستجوگر شرقی/34
گفت‌وگو با ”ندا هنگامی” کارگردان نمایش ”در خواب به سراغم آمد...”


ادبیات
...درباره عشق سخن بگویید/38
درباره "آنا آخماتووا" شاعره بزرگ روس

شاعر سال های تیره/41
آنا آخماتووا؛

دیوار/44
از مجموعه داستانهای کوتاه چخوف

روی تخته سیاه نوشتیم: ز گهواره تا گور دانش بجوی!/46
رضا کرم رضایی و خاطراتش 5

قلبم را با قلبت میزان می کنم!/48
از کاریکلماتورهای پرویز شاپور؛

کافه کتاب/51
پیشنهاد کتاب

وقتی از داستان کوتاه حرف می زنیم، از چه حرف می زنیم؟/56
درباره «حفره ای در آینه» نوشته ی  لادن نیک‌نام، انتشارات ققنوس

موسیقی
دوباره بیاموزیم!/59
در گفتگوی اختصاصی با استاد فربُد یداللهی نوازنده ی تنبک و سازهای کوبه ای

 

-----------------------------------------------------------------------------

سرمقاله

 

وقتی تئاتر برای همه نیست!

تئاتر ایران در چند هفته گذشته تجربه تازه ای از حجم برخی نگاه های سنگین رسانه ایی را پشت سر گذاشت که از جنبه های مختلف قابل توجه و تامل است. ظاهرا یک اتفاق بود اما شاید بهانه ایی بود برای خود نمایی برخی اشکالات ساختاری در تئاتر ایران، از کمیت و کیفیت مسئله متون نمایشنامه و نمایشنامه نویسی و کیفیت و کمیت بازیها و نمایشها تا ترجمه یا گرته برداری های ناشیانه و نامتناسب با هنجارهای بومی به بهانه شهرت منابع و...، تا مسئله مدیریت و سیاسی بازی ها و یا بی سیاستیها و یا  نبود یک زیربنای نظارتی هدفمند فرهنگی در انتخاب و اجرای آثار داخلی و خارجی و از این دست عبارات غریب و آشنا.
چندی پیش انتشار چند عکس از نمایش ”هدا گابلر" اثر هنریک یوهان ایبسن نمایشنامه نویس عصیانگری که حدودا دویست سال پیش در قریه ایی کوچک و روستایی در دورافتاده ترین نقاط شمال اروپا در نروژ و در خانواده بازرگانی ورشکسته و مالباخته متولد شده، این اتفاق را در تئاتر این روزهای کشورمان رغم زد!
ظاهرا ”هدا گابلر” یکی از حدود 50 نمایشنامه ای است که ایبسن آن را در حدود سال ۱۸۹۰ نوشته است. اثری که عموم متقدین آثار او آن را مورد انتقادهای تندی قرار دادند، برخی از ایشان درباره”هدا گابلر” نوشتند:« نامتعارف، گنگ، روانشناسیِ غیر طبیعی، تاثیری پوچ و عبث، تصویری است که از آن  باقی می ماند.» در نقد دیگری آلفرد سیندینگ لارتین نوشت : که”هدا” خود مظهر شکستِ بدفرجامِ قدرتِ تخیل است، یک هیولای ماده که کسی را همانند او در زندگی واقعی نمی توانیم بیابیم.
می گویند ایبسن، همیشه با سنت‌ها سر ستیز داشت و هدا برجسته‌ترین اثر او در این زمینه است. هنریک یوهان ایبسن زاده ۲۰ مارس ۱۸۲۸ در اسکین ، نروژ است که بعد از تولد او اوضاع خانواده اش تغییر می کند. مادرش برای تسکین پیدا کردن روحش، به مذهب رومی آورد و پدرش هم دچار افسردگی می شد. پس از ورشکستگی آنها در ۱۸۳۶، آنها درخانه‌ای ویرانه در یک روستا زندگی می‌کردند، و روستاییان همسایه که آنها را مثل خود نمی‌دیدند ، به چشم تحقیر و تردید به آنها می‌نگریستند. شاید تجربه همین دوران بود که باعث شد ایبسن در بزرگسالی مردی گوشه گیر و محتاط در ارتباطاتش باشد.
تعبیر می شود که خود هنریک ایبسن برای اینکه تأملات درونی‌اش را پنهان کند در "هدا" و در قالب یک شخصیت دیگر آن را به ما نشان می‌دهد. حالات روحی و روانی این شخصیت احتمالاً در درون ایبسن وجود داشته است. واضح است که نویسنده تحت تأثیر متون فلسفی هیچ‌انگاری قرار داشته است. چیزی که شاید بتوان گفت مد روز نویسندگان آن دوره بود. فلسفه‌ای که بنیانگذارش فردریش نیچه بود. هرچند نمی‌توان نمایشنامه هدا گابلر را اثری کاملا متأثر از فلسفه هیچ‌انگاری نیچه دانست اما ته‌مایه‌های فکری فیلسوف آلمانی در آن به چشم می‌خورد. یعنی او حدوداً شصت ساله بود که این نمایشنامه را نوشت. شخصیت داستان آدم آشفته‌حال و ناامیدی است که برای اطمینان یافتن از قدرت خویش، موجب نابودی اطرافیان و نزدیکان می‌شود و سرانجام کارش به اینجا می‌رسد که در مقابل کشمکش‌های زندگی کوتاه بیاید و خود را به مرگ بسپارد.
برخی از مفسرین آثار او معتقدند "نمایش”هداگابلر” نمایشی پیش پا افتاده و معمولی با فضایی بد و اخلاقیات کثیف و آلوده است و روح”هدا” یک روح ظالم با تاثیری ناپاک روی انسانیت است."
نوشته اند که در تمام عکس‌هایی که از ایبسن موجود است، او فقط در یک تصویر لبخند بر چهره دارد. دکتر Arne Duve در کتابِ”عاصی اما تحریک آمیز، سمبولیسم در آثار ایبسن” (چاپ اسلو ۱۹۴۵) این موضوعات را مورد بحث قرار داده است. دکتر Duve معتقد است که”هدا” آشکار کننده موانع و فلج کننده های غرایز زندگی ایبسن است. او به ما یادآوری می کند، ایبسن در جوانی دارای غرایزی افسار گسیخته بوده است و حتی در ۱۸ سالگی پدر یک فرزند نامشروع می شود و در همان سال های اوان جوانی معتاد به الکل می شود و این باورپذیر است که چنین افکاری در سر بپروراند و حتی تلاشی در جهت خودکشی کرده باشد.
اگر به دقت”هدا گابلر” را مورد ارزیابی قرار دهیم درمی یابیم، به واسطه درون مایه ی آن یکی از بزرگترین افشاگری ها از چهره ی خود هنرمند صورت گرفته است و در واقع، شاید بتوان به نمایش عنوان دیگری با این مضمون داد. ”چهره ای از هنریک ایبسن در قالب زنی جوان”.
نا گفته پیداست که این اثر و آثاری از این دست از نمایشنامه نویسان معلوم الحال غربی و اروپایی می تواند هیچ سنخیتی با اصول و هنجارهای اجتماعی ما به عنوان کشوری با فرهنگ غنی چند هزار ساله و فاخر و اخلاقمند و موحد و اصول و مبانی مذهبی مان نداشته باشد. اساسا انتخاب آثار غربی و اجرای نمایشنامه های خارجی در کشور ما یک مسئله رها و بی جواب است، شاید با نگاهی خوشبینانه فقط تکرار و تواتر اجرا و کمتر لزومات فرهنگی و اجتماعی و لحاظ نیازهای فرهنگی مخاطب بومی، دلیل این سلسله اجرا ها باشد، مسئله ای که بارها داد خود اهالی تئاتر را در آورده و بارها بدنه تئاتر از آن آسیب دیده اند و همچنان می بینند، اما متاسفانه هر بار در مقابله با این درد کهنه و مشکلاتی که فراهم می کند با یک مسکن مقطعی از کنار آن می گذرند.
این بدیهی است که دستگاه نظارت بر انتخاب و اجرای نمایشنامه ها، علی الاصول می بایست با ملاک های فرهنگی و البته دوری از تنگ نظری های سلیقه ای و جناحی و یا پسند های سیاسی، مقتدرانه بر اصولی که به حیثیت و میراث فرهنگی یک ملت مربوط می شود استوار و پایدار پافشاری کند. اما دراین میان این شایسته نیست که با بروز یک خطا کل جامعه و خانواده مظلوم تئاتر مورد بی مهری و هجمه رسانه ای و فشارهای جناحی و سیاسی بازی شوند.
این هم بدیهی است که عموم مسئولین و نیز خانواده عرصه فرهنگ، خاصه تئاتر کشور بر اصول اساسی نظام و ارزشهای مذهبی و ملی کشورمان پایبند و معتقدند و یک اتفاق و خطا نمی تواند بهانه ای برای حمله و حجمه به حرکت رو به رشد توسعه فرهنگی کشور و فعالان آن در حوزه های مختلف آن از جمله تئاتر و یا سینما و تلویزیون کشورمان و چشم پوشی از کارهای بزرگ و موثر و مطلوب این عرصه باشد.
عکس العمل مسئولین فرهنگی کشور در کنترل این تذکر قابل تقدیر و مسئولانه رسانه ای و البته جلوگیری از تبدیل آن به یک جریان سازی و هجوم رسانه ای دشمن شاد کن قابل توجه بود، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ارتباط با نمایش «هداگابلر» و انتقاداتی که نسبت به آن مطرح شد، گفت: اگرچه این تئاتر برخی مشکلات را داشته است، اما قرار نیست موارد و اشتباهات این چنینی در بالاترین سطوح مملکتی مطرح و پیگیری شود.
حسینی گفت: اکنون کار فرهنگی در سطح گسترده ای انجام می شود و چـــه در زمینه ی تئاتر، سینما و چه هنرهای دیگر تمام تلاش های هنرمندان ما براین است براساس ضوابط و قوانین کشور کار کنند. حال اگر در این میان گاه موردی هم وجود داشته باشد تذکر داده شده، توبیخ می شود یا به گونه ای از طریق راه کار های قانونی آن پیگیری می شود.
ایشان معتقدند بحث ما این است و قصد حمایت از تخلفات را نداریم، البته درمورد این تئاتر کمی اغراق شده است و به همین دلیل ما سی دی های این نمایش را آماده کرده و در اختیار نمایندگان دادستانی و نمایندگان محترم مجلس قرار دادیم تا خود آنها بررسی کنند چرا که بر مبنای یک یا چند عکس نمی توان به درستی تصمیم گرفت... معمولا در چنین مواردی به گردانندگان آن نمایش تذکر داده می شود، اما نباید بگوییم که این موارد به صورت تعمدی از سوی وزارت ارشاد نادیده گرفته شده است.
همچنین معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان این عبارت که  در ماجرای «هدا گابلر» نوعی خطای رسانه ای صورت گرفت، اظهار امید واری کرد که ترکیب اعضای جدید شورای نظارت و ارزشیابی اداره ی کل هنرهای نمایشی برای همه ی علاقه مندان به آثار فاخر و دلسوزان تئاتر، آرامش بخش باشد.
او گفت: باید توجه داشت که تئاتر یک حقوق دوسویه است، از یک سو اهالی تئاتر به عنوان نمایندگان پرافتخار این هنر متعهدند آثاری را به جامعه تحویل دهند که متناسب با فرهنگ جامعه ی اسلامی و ایرانی ما باشد. از سوی دیگر مردم هم نگران خوراک فکری فرزندانشان هستند. بنابراین شورا رویکردی دوسویه دارد و از هر دوسو باید به صیانت از حریم فرهنگ و هنر کشور بپردازد و قطعا همه تلاش این شورا، صیانت دوجانبه از این دو حوزه خواهد بود.
شاه آبادی با اشاره به حاشیه های فراوانی که همزمان با اجرای نمایش «هدا گابلر» ایجاد شد، این حاشیه ها را ناشی از حاشیه سازی های رسانه ای دانست و به ایسنا عنوان کرد: اگر احیانا خطایی هرچند کوچک در اثری اتفاق بیفتد، نباید از سوی برخی افراد مبالغه آمیز جلوه داده شود، چرا که در وهله ی اول آن خطا در آن اثر اتفاق افتاده، اما خطای بعدی از سوی جامعه ی رسانه صورت می گیرد که آن را به شکل مبالغه آمیزی بازتاب می دهند.
در این میان عکس العمل اهالی و خانه تئاتر گرفته تا شخص حسین مسافر آستانه به عنوان مدیر کل هنرهای نمایشی کشور، در حمایت از تئاتر و اهالی آن قابل توجه بود.
تئاتری ها معتقدند گرهی را که به آسانی با دست گشوده می شود با دندان کور نکنیم و با تدبیری که شایسته خرد ایرانی است به رفع مشکل پرداخته، آرامش را به فضای تئاتر بازگردانیم. انشا ا...

حسین احمدی


 
comment نظرات ()
 
 
شصت و هفتمین شماره هفته نامه هنرمند
نویسنده : سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ساعت ۱:٢۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸۸
 

شماره جدید منتشر شد:

 


سینما

تحولی در سینمای سیاسی
درباره "کاندیدای منچوری"
Manchurian candidate  the

دلمشغولی های یک تهیه کننده پرحاشیه
درباره What Just Happened "آنچه اتفاق افتاد"



تئاتر

رنگ و بویی کاملا ایرانی
به بهانه نمایش"بیژن و منیژه" نوشته شهناز روستایی و کارگردانی داود فتحعلی‌بیگی

جایی برای همه تئاتر
به بهانه سی‌وهفت سالگی فعالیت تالار مولوی

بازی برای مردمان
گزارش / پایان هشتمین جشنواره سراسری تئاتر بانوان

داستان خانه های رومی
به بهانه نمایش "من حرفی ندارم... دنبالشو نگیر" به کارگردانی آشا محرابی

راه رفتن رو‌ی لبه تیغ 
به بهانه نمایش "جن گیر" نوشته و کارگردانی کوروش نریمانی

معجونی که دوستش دارم!
با کوروش نریمانی، نویسنده و کارگردان نمایش "جن‌گیر"

تئاتر با طعم روسی
گزارش سفر / درباره تئاتر گرجستان

تئاتر رضوی در وادی هفتم
گزارشی از برگزاری هفتمین جشنواره تئاتر رضوی

این بار با چهره هایی جدید آشنا می شوید
گزارش اولین نشست رسانه ای بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر

هجو دنیای بدون انسان
گونه های نمایشی و تئاتر جنگ

هنرمند هرگز نمی‌میرد
گزارش / پایان کار جشنواره تئاتر فضیلت

ادبیات

بازگشت شاعر
درباره پل والری و شعر هایش

 

موسیقی

رستگاری  مشکوک
درباره  فِرِدی‌ مِرکوری‌ و گروه کوئین


 
comment نظرات ()