هنرمند

هفته نامه فرهنگی-هنری/سینما، سیما، تئاتر، موسیقی، تجسمی، رادیو، شعر و داستان، ترانه

 
هنرمند 112
نویسنده : سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ساعت ٥:٥٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٦ مهر ۱۳٩٠
 

 

 

سرمقاله

ما به روح اعتقاد داریم!

در راستای اجرای برنامه های مختلف فرهنگی در ایام ماه مبارک رمضان توسط متولیان بخش فرهنگ و هنر، امسال سانس های ویژه سینما و دیگر مراکز فرهنگی، مردم مظلوم و سر به راه ما را بیشتر از فوتبال های دست جمعی و قرار استخرهای شبانه این ایام سرگرم و جذب نموده، که این مهم با توجه به کمبود فضاهای مناسب ورزشی برای عموم، فعالیت فرهنگی قابل تقدیری است!
حالا چند سالی شده که سری سریالهای رمضانی با موضوعاتی کم و بیش مشخص و شبیه- طنز و ماورایی- در ماراتن شبکه های چند گانه سیما مردم را از افطار تا پاسی از شب میخکوب چند و چون ارواح سرگردانی می کند که قرار است آیینه عبرت بینندگان رمضانی سیما باشند.
امسال اما مشخص تر از سالهای گذشته سریالهایی کاملا تکراری با موضوعاتی نخ نما شده و از رمق افتاده با حضور چند روح خوب و خوش تیپ از طریق امواج به خانه های  شما بینندگان عزیز و محترم می آیند تا با پرداخت ناشیانه و ناقص و البته هنرمندانه ای! از عالم غیب، موضوع ارواح مومنین، برزخ، ملکوت و... که از اصول اعتقادی و باورهای ایمانی جامعه اسلامی و اذهان مومنین ماست، دست نوازشی بکشند که دیگر هیچ ملایی نتواند درستش کند.
تلفیق هنرمندانه پرداخت این موضوعات به عنوان مسائل ماورایی و همیشه جذاب برای نوع بشر که پرداخت دقیق و هنرمندانه ترش را در کارهای هالیوود می بینیم و برای جامعه ما علاوه بر این، موضوعی بسیار حساس در حوزه اصول و معارف دینی و ایمانی با طرح های متعارف و معمول درام های تلویزیونی و عشق و عاشقی های آنچنانی در قالب یک فیلمنامه و داستان، حقا هنری است که از امثال ما بر می آید!
اینکه چند کارگردان تلویزیونی کار که رگ خواب مردم و مدیران سیما را پیدا کرده اند و برای جذب مخاطب زن و مرد و پیر و جوان خسته افطار کرده با آن فرهنگ نادرست غذاییمان که فقط به دنبال بهانه ایی برای نشستن و لم دادن یا دراز کشیدن جلوی این جعبه جادو می گردند. دامنه ایی به وسعت درام و کشش های عشقی تا مسائل اعتقادی و باور های ایمانی موضوعات و سوژه ها را به بازی می گیرند و از آسمان به زمین و بر خاک می کشند، می تواند خطر ناک باشد! مبادا کفگیرشان به ته دیگمان بخورد!
  آقایان اینجا جای این آشنایی زدایی های  فرمالیستی نیست، پرداختن و تاختن به موضوعات حساس و نقاط مرزی اصول و اعتقادات جامعه به بهانه سرگرمی و یا حتی با قبول هدف مفید و مؤثر بودن و افتادن این سریالهای مناسبتی و فصلی و البته گذرا و اینکه فکر کنیم اینها بتواند جا پای منابر وعظ و خطابه علما در مساجد بگذارد و ... به ترکستان است!
آقا ما به روح اعتقاد داریم، این را چطور و با چه زبانی بگوییم تا باورکنید، ما را بخندانید، بترسانید، بگریانید، سرگرم مان کنید، موعظه مان کنید، اما باورهایمان را از ما نگیرید.

حسین احمدی


 
comment نظرات ()