هنرمند

هفته نامه فرهنگی-هنری/سینما، سیما، تئاتر، موسیقی، تجسمی، رادیو، شعر و داستان، ترانه

 
یکصدمین شماره هفته نامه هنرمند: هنرمند 100 منتشر شد!
نویسنده : سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ساعت ٢:۳٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ بهمن ۱۳۸٩
 

یکصدمین شماره هفته نامه هنرمند:

هنرمند 100 منتشر شد!

 

 

شهید سید مرتضی آوینی/10
سید شهیدان اهل قلم


سینما
...به درویشی و خرسندی!/11
مصائب تهیه کنندگی/ در گفتگو با علی معلم

طنز با اعمال شاقه/16
یک فنجان قهوه تلخ در گفتگو با سیامک انصاری

پیام سریال را بگذارید برای آخر کار!/19
یک فنجان قهوه تلخ در گفتگو با سحر زکریا

به نام پدر/23
گفتگو با مژگان ترانه / بازیگر سینما و تلویزیون

حکایت سلاطین سایه نشین/26
به بهانه چهاردهمین سالگرد سفر علی حاتمی به دیار باقی

بیراهه ستاره پرستی/32
درباره سینمای ایتالیا و دانمارک و فیلم های عظیم تاریخی و وریسم / تاریخ سینمای هنری 3




تئاتر
تئاتر و هفته نامه هنرمند/37
یادداشت حسین مسافر آستانه

بی‌هویتی در مهاجرت/38
نگاهی به نمایش "کافه مک آدم" نوشته و کارگردانی "محمود استادمحمد"

”حقیقت” در صحنه واقعیت/42
نگاهی به نمایش ”ح دو چشم” نوشته و کارگردانی ”سیروس همتی”

کابوس سیاه/44
نگاهی به نمایش ”شمشیرهای ژنرال” نوشته ”قدرت‌الله فتحی” و کارگردانی ”مسعود موسوی”

با نگاه رئالیستی صرف مخالفم/46
گفت‌وگو با ”مسعود موسوی” کارگردان نمایش ”شمشیرهای ژنرال”

مکاشفه‌ای در داستان یک زندگی/50
نگاهی به نمایش ”گفت‌وگو با باد” نوشته ”اصغر خلیلی” و کارگردانی ”شیوا مکی‌نیان”

همیشه روند تحقیق را دنبال می‌کنم/52
گفت‌وگو با ”شیوا مکی‌نیان” کارگردان و بازیگر نمایش ”گفت‌وگو با باد”

برداشت کلی مخاطب مهم است/54
گفت‌وگو با ”حسین پاکدل” نویسنده و کارگردان نمایش ”حضرت والا” (قسمت دوم)

”تعزیه”؛ بیانگر واقعه جانگداز کربلا/60




ادبیات
خلوص شاعر/62
با نگاهی به "قانون عشق" مجموعه شعر، نصرا... مردانی، 1376

روشنفکر کندذهن/66
از مجموعه داستانهای کوتاه چخوف

شاعری در جدال زندگی و مرگ/68
اینگه برگ باخمن

شعر بیگانگی و احساس غربت/70
درباره "اینگه برگ باخمن" و  "پرواز با ترانه" ترجمه ی چنگیز پهلوان

ای کاش به دنیا نمی آمدم/72
رضا کرم رضایی و خاطراتش3

شعر همان سنجاقک است.../76
در بار‌ة «کوته سرایی»، سیری در شعر کوتاه معاصر، سیروس نوذری، ققنوس، 1388‌

کافه کتاب/78
پیشنهاد کتاب

 

 

------------------------------------------------------------------------------

سرمقاله

چون که صد آید...

در این سالها و روزها که حال و روز هنر و هنرمند تعریفی ندارد و انگار دماغ کسی چاق نیست و کیفش کوک، جشن صدمین شمارگان، حال و حوصله می خواهد و البته حتما کمی هم پول بی زبان، که ما و امثال ما از صدقه سری بارعام و عنایت سرشار صاحب منسبان بر اریکه هنر و هنرمند ایران، هیچ کدامش را نداریم که نداریم.
فکرش را می کردیم، اما به دعای خیر و اقبال غیب و التماس دعای شدید هم نیاز مبرم بود از سختی و سنگلاخ این مسیر هفت خان. مدیران مسئول یا دبیران و سردبیران عزیزهمکار، خاصه در حوزه های مختلف هنر؛ خوب سختی بند بازی برلبه تیز این شمشیر شیز را میدانند و آبدیده این میدانند و نیز خوب می دانند که صد شدن از صفر، هنر ایرانی می طلبد و هنرمندی می جورد.
امروز به لطف خدای رحیم با مساعی و مهربانی همه دوستان همکار از ابتدا تا کنون و نیز همکاری و همراهی صاحبان اصلی هنرمند؛ هنرمندان عزیز و صبور کشورمان در حوزه های مختلف این مطمع متعالی انسان خاکی، صدمین شماره از هفته نامه هنرمند پیش روی مبارک شماست.
از مشقات جولان سالم درساحت "رسانه هنری" و یا هنررسانه ایی" همین بس که گویی در انباری از کاه، بلا تشبیه بدنبال سوزنی، بلکه گوهری باشی؛ وقتی که تعاریف هنر، هنرمند و رسانه هنری، فراخ است، مصادیقش فراخ تر می شود؛ می شود اینکه؛ ای بابا دلت پاک باشد، آن وقت من هم هنرمند می شوم، فلانی ازهرانگشتش صدها هنر می ریزد و البته رسانه هنرش هم می شود، آنها که می بینید و اینها که می شنویم.
خدا پدر میرزا صالح شیرازی و دوستان قدیم و جدیدش، آنها که این طفل را برایمان ناقص از آب و گل در آوردند، بیامرزد. سالهاست که به اصطلاح نبود یک چشم انداز و افق در برنامه رسانه کشورو برنامه ریزی هدفمند در مدیریت متنوع رسانه ایی، دیدمان را کور کرده است و گاهی حتی جلوی پایمان را هم نمی بینیم چه برسد به چشم انداز...
بخواهیم یا نخواهیم، موافق باشیم یا نباشیم، هم اکنون ما، یعنی ملت ایران و امت اسلام، در یک جنگ تمام عیار رسانه ایی با دشمنانمان هستیم، جبهه مهمی از همان نبرد همه جانبه نرمی که امروز از آن زیاد می شنویم. آن وقت از مسولین و همکاران، برخی انگار که به شکار گنجشکی به تفرجگاه رفته باشند تیرو کمان سنگی به دست گرفته اند و برای این دیو رجز فتح می خوانند و متاسفانه برخی در خواب خرگوشی غفلت، رویای مدینه فاضله می بینند.
هم اکنون با گذشت بیش از سی سال از پیروزی انقلاب و آمد و رفت حدود ده دولت، وضع ما و مطبوعات و رسانه همین است که می بینیم، ازاوضاع نامناسب سیاسیون واقتصادیون و اجتماعیات و امثالهم از روزنامه و هفته نامه تا فصلنامه ها، که بگذریم. نشریات فعال هنری، ما به ازای اوضاع هنر و هنرمندش، حال و روز خوشی ندارند. آنها که می بینید خوشند و با دمشان گردو میشکنند و جلد و ماجلدشان چشم نواز است و مفرح ذات، اقتصادیونی هستند که ظاهرا قرار بوده از اجتماعیات بنویسند ولی دراین گرگ و میش، در لباس هنر ظاهر شده اند محض شکار بیشتر آهوبچگان.
اینها نمی شود مگر به لطف همان بی برنامگی و نظارت نا دقیق و گاه ناعادلانه، عموما سطحی و البته ناکافی برخی از مسولان ذیربط این سی و چند سال و البته شاید همدلی ناشی از هم کاسه گی تک وتوکی از ایشان، متاسفانه.
حالا در این جنگ نا برابر، این ماییم و این لشگر زار و گروهی مکار که به وقت کارزار از یک سود آگهی چند در چند خود نیز نمی گذرند چه رسد به وعده ملک ری.
از ترک تازی این قبیل پیک نامه های تبلیغاتی، شاید گرمی بازار مشاطه گران و تغییر ذائقه مخاطبان به سمت جمال پسندی رنگ و لعاب، کمترین آسیبی است که از این رهگذار نصیب فرهنگمان می شود، شبیه همان که بلای جان سینمای ما هم شده است. تا کنون سعی ما و دوستان همفکرمان در طی این طریق بر دوری از این مسیر ناصواب بوده، هرچند که این، به تکیه زدن بر تخته سنگی در سیلاب می ماند.
نه اینکه هنرمند تا این صد منزل مهجور بود، گشتیم از بین هنر، تئاتر، این زیبای مهجور خفته را مثل خود یافتیم و به قدر توان علی رغم برخی بی مهری ها و غریبه پسندیها که به آن خو کرده ایم، به تئاتر بیشتر پرداختیم و حالا با اهالی آن رفاقت ها داریم و دلدادگی ها که نگو. همچنین از ابتدای شروع به کار هفته نامه هنرمند؛ ادبیات، سینما، تلویزیون، رادیو و یا زیبایهای تجسمی، عمده دغدغه های هنرمند در میان صفحاتش بوده و هست.
به مدد حق تعالی و با دعای خیر اهالی و همراهی دوستان و نیت راست، چشم به افق دوخته ایم که؛ چون که صد آید نود هم پیش ماست...

حسین احمدی


 
comment نظرات ()